انگاه که له میکنی...... کسی را

انگاه که ویران میکنی...... کاخ ارزو های ارزومندی را

انگاه که خاموش میکنی...... شمع امید امیدواری را

انگاه که نادیده میگیری...... بنده ای را

انگاه که گوشت را میگیری تانشنوی صدای شکستن شدنش را ....

انگاه که خدا را می بینی وبنده ی خدا را  خردمیکنی...

تو دستانت را به سوی کدام اسمان دراز می کنی؟؟؟

به سوی که برای خودت دعا می کنی؟؟؟