نه تو میمانی ونه اندوه

ونه هیچ یک از مردم این ابادی

به حباب نگران لب یک رود قسم

وبه کوتاهی ان لحظه ی شادی که گذشت

غصه هم میگذرد

انچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

لحظه ها عریانند

به تن لحظه ی خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز



من و سهراب  یهویی :))))))